กรกฎาคม 2551

posted on 18 Jun 2010 15:16 by kwangkungzaa in toshi

ฉันก็ยังทำงานที่เดิม รับผิดชอบงานมากขึ้นหน่อย

ฉันยังคงเล่นเว็บนั้นเรื่อย ๆ

ฉันไปคลิกเจอ Profile ของผู้ชายคนนึงเข้าโดยบังเอิญ

เจ้าของ Profile เป็นผู้ชายใส่แว่น ขาว ๆ ตี๋ ๆ (เนิร์ดเหอะ) ดูจากรูปน่าจะผอมด้วย

แต่ก็น่ารักดี

น่ารักจน.. จ้องนาน ๆ ไม่ได้ มันบาดตา

 

 

ฉันแปลกใจตัวเองที่ ทำไมฉันดูรูปเขา

แล้วฉันรู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่าง..

ถ้าฉันคุยกะเขาไม่ได้ฉันคงเหมือนทำอะไรหล่นหายไปแน่ ๆ

 

 

 

ฉันเลยตัดสินใจส่งข้อความเริ่มคุยก่อน ไปหากล่องข้อความใน profile เขา

 

เหลือเชื่อ เย็นวันนั้นเขาตอบกล่องจดหมายกลับมาหา

 

 

 

 

-- วันที่ 12 --

 

เราคุยโต้ตอบกันระยะหนึ่ง

จนรู้สึกว่าการสนทนาผ่านกล่องข้อความบนเว็บมันไม่ทันใจฉันซะแล้ว

ก็เลยส่งข้อความไปว่า

"เล่น msn มั้ยคะ คุย m กันดีกว่า อันนี้เมลเรา (ชื่อเมล)"

 

 

ไม่นานนักเขาก็ add msn มาหาฉัน

 

 

 

ฉันออนไลน์ msn ตลอดวัน และกลางคืนก็ออน พอจะนอนถึงจะออฟไลน์

ดังนั้นการคุย msn จึงเป็นสิ่งแรกที่จะทำตั้งแต่เปิดเครื่องคอมทั้งที่ออฟฟิศและที่บ้านค่ะ

ฉันคุย msn จนชินมือ เมื่อการคุยผ่านเว็บมันไม่ทันใจวัยรุ่น สิ่งที่ช่วยได้คือ msn นี่ล่ะ

ฉันว่ามันไม่เปลืองค่าโทรศัพท์ดีนะ

 

 

 

ชื่อ msn เขาใช้คำว่า Toshi 

บทเริ่มต้นสนทนา ก็แนะนำตัวตามปกติ

ชื่อต้นนะครับ เพิ่งมาทำงานที่คลองตันยังไม่ผ่านโปรเลย

เป็น MIS ดูแล Server บริษัทเกมออนไลน์แห่งหนึ่ง

บ้านอยู่หน้าราม ถามเรื่องแฟนก็บอกว่าเลิกกับแฟนได้ครึ่งปีแล้ว

ถามว่าอายุเท่าไหร่ ก็บอกว่า 27 นี้ก็ 27 ปีละ

 

 

ดู ๆ ไป เหมือนฝ่ายพี่ต้นคุยจีบเราก่อนนะ

กินอะไรถึงน่ารักจัง บลา ๆ

คุย m กันบ่อยมาก

จนมีอยู่ครั้งนึง

พี่ต้นปล่อยเบอร์โทรศัพท์ 2 เบอร์ แล้วอ้างว่าเป็นไวรัส

ก็เลยแกล้งโทรไปดู ก็เป็นเบอร์พี่เขาจริง ๆ ด้วย

 

 

หลังจากนั้นก็คุยโทรศัพท์ไปด้วย m ไปด้วย ทุกครั้งที่สะดวก

 

 

ชื่อ m ของฉันช่วงนั้น จะออกแนว fall in love

ฉันแทบละลายคาคีย์บอร์ดอย่างเห็นได้ชัด

ที่เรียกว่าแทบละลาย เพราะเห็นหน้าเขาบ่อยเกินไปด้วยมั้ง

(รูปในดิสเพลย์ช่วงนั้นก็เป็นหน้าเขา)

คนอื่นอาจจะว่าธรรมดา

แต่สำหรับเราเขาเป็นคนที่เอาหัวใจเราไปแล้ว

เวลาเขาคุยมา เราก็ดีใจ

เวลาเขาเงียบ ๆ เราก็จะเริ่มนึก ทำอะไรอยู่รึป่าวหว่า..

 

 

 

-- วันที่ 17 --

 

วันนั้นวันเสาร์ เขาหยุดงานวันเสาร์

เรานัดกันจะมาดูหนังเรื่องสามก๊ก (Red Cliff)

ก็ตัดสินใจไปดูตอนบ่าย เขามาหาแถว ๆ พระราม 2 เพื่อที่จะสะดวกฉันเดินทาง

 

 

เราเจอกันครั้งแรกที่หน้าร้านแมคโดนัลด์

ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเขาแต่งตัวแบบไหน

แต่จำได้แค่ว่า เขาหน้าเด็กมาก

(ในรูปที่ฉันทายไว้ตอนแรกก็ไม่ผิดเพี้ยนสักนิดเดียว)

 

 

เขาไรท์ DVD เรื่อง Hell Boy 2 มาให้ด้วย

 

 

ตลอดเวลาที่ เจอกันวันนั้น ระหว่างรอรอบหนัง

เราไปหาอะไรกินกันแถว ๆ โรงหนัง

เขาก็ซื้อนิตยสารมาเล่มนึงชื่อว่า "OTAKU"

ก็สมกับคาแรคเตอร์เขานะ ก็ยืมมาอ่านแก้เขิน

 

 

ตอนดูหนัง รู้สึกแปลก ๆ ที่มีผู้ชายมานั่งดูหนังข้าง ๆ (ที่ไม่ใช่พี่ชายเรา)

แบบที่ไม่ได้ลวนลาม เราเหมือนผู้ชายคนที่ผ่าน ๆ มา

ที่เราต้องคอยเอามือออกจากตัก หรือปัดมือออกไปไม่ให้โดนตัวเรา

ดูหนังจบก็แยกย้ายกันกลับบ้าน นึกในใจว่า สุภาพบุรุษจัง

 

 

แต่ถ้าเกิดหลังจากนี้เขาเจอเราแล้วไม่ถูกใจ อาจจะจบที่ตรงนี้ก็ได้มั้ง..

 

 

 

 

ผ่านวันนั้นไป

ท้ายที่สุดเราสองคนก็ยังคุยกัน เป็นเพื่อนกัน ความหวานลดลง

แต่ไอ้ข้อความทีเล่นทีจริงของเขาอ่ะ

เยอะมาก ขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้คิดไปเองไปหลายทีเลยแหละ

 

 

 

ช่วงนั้นฉันบ้าถักตุ๊กตาด้วยสิ..

Comment

Comment:

Tweet