ดุกศรียโสธร @ใต้กอผักตบชวาริมฝั่งแม่น้ำโขง

กับคนที่เคยคุยกันมานาน

ทั้ง ๆ ที่รู้ดีว่า

เราก็ไม่ได้เป็นอะไรกับเขาซะหน่อย

แต่ใจเราอ่ะคิดไปซะไกล

ฝันไปเองว่าเราสองคนเกิดมาเพื่อกันและกันก็บ่อยมาก ๆ

และก็หลายครั้งเหลือเกิน

ที่ต้องคอยเดินถอยหลังกลับมาตรงที่เดิม

หรือตื่นจากความฝันอันนั้น

ด้วยคำพูดปลอบใจตัวเองที่ว่า

"ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกัน"

การตัดสินใจที่จะให้ใจใครสักคนมันลำบากเนอะ ว่ามั้ย..

ว่ากลัวให้เขาไปแล้วเราจะต้องพบเจอกับอะไรบ้าง

ถ้าเขาไม่เล่นด้วย

ก็อาจจะพบกับความเย็นชา หรืออาจจะไม่ได้คุยกันอีกต่อไป

แต่ถ้าเขาเลือกที่จะเก็บเราไว้ในใจ หรือคิดตรงกันกับเรา

เราอาจจะมีความสุขมากกว่านี้ก็ได้

อยู่มาวันหนึ่ง..

ไม่รู้อะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา

อยู่ดี ๆ เขาก็เงียบไปเฉย ๆ

เหมือนโปรแกรมตัวหนึ่ง

เมื่อก่อนก็ยังใช้ได้ดี

แต่ตอนนี้ป้อนคำสั่งไป

ก็ not responding ทุกครั้ง

เป็นที่วินโดว์รึเปล่านะ

รึว่าเราป้อนคำสั่งอะไรผิดไปในตอนที่ใช้งานครั้งล่าสุด

หรือเป็นที่อะไรก็ยังไม่รู้เลย..

เราก็อยากจะตัดใจนะ..

อยากตัดใจให้เหมือนตอนที่เขายังไม่เข้ามาในชีวิต

พอกำลังจะทำใจได้

เขาก็กลับมา

แล้วพอเขากลับมา..

เราก็เป็นเหมือนเดิม เริ่มเอาพฤติกรรมเดิม ๆ มาใช้

คิดไปไกล ๆ ฝันไปนาน ๆ

แล้วต้องเดินถอยกลับมา หรือตื่นจากฝันเหมือนทุกครั้งที่เราเคยทำ

เบื่อตัวเองตอนนี้ที่สุดเลย

แต่ทำไงได้

ก็นี่มันตัวเราเอง

..

เริ่มฟังเพลง "ความเคยชิน" ของพีชเมคเกอร์

และก็เพลง "ไม่เคย" ของ synkornize

วนทั้งวันซ้ำ ๆ เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้

 ..