ดุกศรียโสธร @ใต้กอผักตบชวาริมฝั่งแม่น้ำโขง

เมื่อวานซืนช่วงก่อนเลิกงานประมาณครึ่งชั่วโมง

แถวที่ทำงานดุกฝนตกหนักมาก ๆ

ก็หยิบร่มที่ติดโต๊ะอยู่ประจำนี่ล่ะ กางกลับบ้าน

 

 

พอรุ่งเช้า ก็ดันลืมร่มไว้ที่บ้าน -*-"

เย็นนั้นฝนก็ตั้งเค้าตั้งแต่ก่อนเลิกงานครึ่งชั่วโมง (เวลาเดิมเลย)

พอเลิกงานก็ตกหนัก ๆ

เรามันไม่มีร่มแต่บ้านอยู่ใกล้ ๆ ก็เลยยอมเปียกดีกว่า

 

ระยะทางระหว่างออฟฟิศถึงหน้าถนนก็ประมาณ 100 เมตร

ขึ้นรถสองแถวหน้าบริษัทก็เปียกซก

เหลือที่นั่งอยู่ที่นึงริม ๆ มีผู้ชายนั่งข้าง ๆ ก็ไม่ได้สนใจอะไร

พอลงรถก็ดันลงพร้อมกับตาคนนี้แหละ

เราลงรถก่อนแล้วก็รีบเดินไปจ่ายเงิน (ไม่มีตังค์เศษอีกต่างหาก จ่ายแบงค์ร้อย)

ระหว่างรอเงินทอน อยู่ดี ๆ ทำไมฝนหยุดตกไวจัง

ได้ตังค์ทอนเสร็จปั๊บ พอหันหลังไป

ก็เจอผู้ชายคนนั้นนั่นล่ะ เอาร่มมาบังให้

บอกว่า

 

"เปียกหมดแล้วครับ"

 

ยิ้มด้วยนะ (หล่อด้วยดิ่)

 

เราก็

 

"อุ๊ย ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วก็รีบเดินหนี

 

(ยังฮาตัวเองอยู่)

 

 

 

 

 

จะเดินหนีทำม้ายยย

ไม่ขอบงขอเบอร์ซะให้เรียบร้อยล่ะ -*-"

 

 

 

แล้วก็มานั่งเสียดายทีหลัง

เซ็งเลย..