ดุกศรียโสธร @ใต้กอผักตบชวาริมฝั่งแม่น้ำโขง

เมื่อวานนี้ตอนเย็น ๆ

เหตุเกิดจากความอยากรับประทานของฟรี + เพื่อนยุให้ไปร้านของมันบ้าง

ก็เลยเกิดตัดสินใจเร่งด่วน

ไปกินของฟรีคนเดียวในผับแห่งหนึ่งแถว ๆ เกษตร

(ร้าน "บาร์ใหม่" ค่ะใครสนใจขอเชิญแวะได้นะคะ

อยู่ตรงข้ามโรงพยาบาลเมโย ใกล้ ๆ กับแบงค์สีเหลืองค่ะ)

ของกินมากมาย อร่อยเกือบทุกอย่างเลยล่ะ

ระหว่างนั้น ทานน้ำไปเยอะมาก

ตั้งแต่ลิ้นจี่ปั่นไม่ใส่เหล้า น้ำเปล่า เป๊บซี่

ตอนจะออกจากร้านยังไม่ออกอาการอะไรมาก

เดินไปห้องน้ำปรากฏว่ามีคนใช้อยู่ทุกห้อง ก็เลยยอมกลับไปเข้าที่บ้าน

ทีนี้ขึ้นรถเมล์ไม่เท่าไหร่ พอผ่านหน้าเมเจอร์รัชโยธิน

อาการปวดชิ้งฉ่องแบบเขื่อนจะแตก ก็ประดังมาที่ตัว

เหอๆๆ ทำไงล่ะทีนี้ คิดว่าอั้นได้นานแค่ไหนกัน

สุดท้ายก็ต้องยอมลงกลางทาง

และป้ายนั้นที่ ๆ น่าจะมีห้องน้ำใกล้ป้ายรถเมล์ที่สุด

กลายเป็น สน.บางซื่อ

ก็ต้องบากหน้าเดินเข้า สน. นั้น ไปขอคุณตำรวจเข้าห้องน้ำ

โคตรอายเลยค่ะตอนนั้น แต่ก็ต้องตัดความรู้สึกนี้ทิ้งไป

ก็ไม่อยากฉี่ราดนี่นา อั้นจนเจ็บไปหมดแล้ว

เดินผ่านคนที่อยู่หน้า สน. เยอะ ๆ

(น่าจะเป็นการตกลงเรื่องค่าเสียหายกันไรทำนองนี้มั้ง)

เสร็จแล้วก็เดินเข้าไปที่ห้องโถง

อ้าว จะไปถามพี่ตำรวจคนไหนดี

เพราะเขาก็อยู่อีกห้องนึงกัน

เลยบากหน้าเปิดประตูห้องด้านข้าง (ที่เป็นห้องจ่ายค่าปรับ)

เพราะเห็นมีคุณตำรวจ 2 นายนั่งอยู่

"ขอโทษนะคะ ห้องน้ำไปทางไหนหรอคะ"

"เดินเข้าไปประตูด้านซ้ายครับ"

"ขอบคุณค่ะ" (พยักหน้าหงึก ๆ ยิ้ม ๆ แล้วรีบเดินไว ๆ ไปเข้าห้องน้ำเลย)

เหมือนเขื่อนจะพังจริง ๆ ด้วย พอนั่งลงไปปั๊บเบ่งนิดเดียวออกมาเลย

เป็นระยะเวลายาวนานในการเข้าห้องน้ำครั้งนี้

(ระยะเวลาเทียบเท่าปลดทุกข์หนัก ๆ แต่ต่างตรงที่ อันนี้เป็นทุกข์เบาอย่างเดียวเท่านั้น)

พอเสร็จธุระ รู้สึกเหมือนเอาอะไรหนัก ๆ ออกไปจากตัว โล่งอย่างร้ายกาจ

และก็เดินทางต่อไป

ขึ้นรถเมล์อีกที ลงรถแล้วนั่งรถตู้ต่อ

จากนั้นก็มอไซค์อีกที ถึงบ้านแล้วเย้!!

แต่พอถึงบ้าน มันก็มาอีกแล้ว นานพอ ๆ กันเลย -_-''

ท้ายนี้ขอขอบคุณคุณตำรวจ สถานีตำรวจนครบาลบางซื่อ

ที่เมื่อคืนนี้ เอื้อเฟื้อบอกทางเข้าห้องน้ำให้ดุกนะคะ

จะไม่ลืมพระคุณเลย T-T

และก็.. อย่าอั้นฉี่นะคะไม่ดีต่อสุขภาพค่ะ ^^''